Ба ҳолеи баси аҷаби шаб зон ҷавони сархуши афтодам

به حالی بس عجب شب زان جوان سرخوش افتادم

Шуд ӯ бо сад чароғ аз пеш ва ман дар оташи афтодам

شد او با صد چراغ از پیش و من در آتش افتادم

Ба ҳол марг будам субҳдам чун хостм аз ҷо

به حال مرگ بودم صبحدم چون خاستم از جا

Ба роҳаши бас ки шаб дар пои Рахши саркаши афтодам

به راهش بس که شب در پای رخش سرکش افتادم

Дилӣ май бояду сабрӣ ки оради тоби он ҷавлон

دلی می‌باید و صبری که آرد تاب آن جولان

Гирифтам инки ман ҳам дар Аннани абраши афтодам

گرفتم اینکه من هم در عنان ابرش افتادم

Баҳр навъе ки хоҳии шеваи даст ва камон бинмо

بهر نوعی که خواهی شیوهٔ دست و کمان بنما

Ки ман худ бсмл аз шакли камону таркиши афтодам

که من خود بسمل از شکل کمان و ترکش افتادم

Кабобам кард ва май сӯзам ҳануз аз суҳбати гармаш

کبابم کرد و می‌سوزم هنوز از صحبت گرمش

Ман ваҳшии куҷо дар доми ин оташ вааш афтодам

من وحشی کجا در دام این آتش‌وَش افتادم

Харобам дошт дӯши он содаи лаб аз хандаи ширин

خرابم داشت دوش آن ساده‌لب از خندهٔ شیرین

Ҳамаи шаби саргарон аз он шароб бе ғаши афтодам

همه شب سرگران از آن شراب بی‌غش افتادم

Фиғонии шаб ки мерафт аз барам он ғунчаи хандон

فغانی شب که می‌رفت از برم آن غنچهٔ خندان

намедонам чаҳ шуд охир ки ин сони нохуши афтодам

نمی‌دانم چه شد آخر که این سان ناخوش افتادم