намеравад ёри ҷудо зу кор бар ман мушкил аст
میرود یار جدا زو کار بر من مشکل است
Доғи ҳиҷрам бар тану неши фироқам бар дил аст
داغ هجرم بر تن و نیش فراقم بر دل است
Бодаи давр аз ваии куҷои оради нишотам эй рафиқ
باده دور از وی کجا آرد نشاطم ای رفیق
Зонка оби зиндагӣ бе ӯ чу заҳр қотил аст
زانکه آب زندگی بیاو چو زهر قاتل است
ё диламро сӯхта ё дар гирифта аз дилам
یا دلم را سوخته یا در گرفته از دلم
Ҷои оташҳоаш дар саҳро ки дар ҳар манзил аст
جای آتشهاش در صحرا که در هر منزل است
Ҳаст он хуршеди зебои марои умри азиз
هست آن خورشید زیبایی مرا عمر عزیز
Кӣ аҷаб бошад ба рафтангар чунин мстъҷл аст
کی عجب باشد به رفتن گر چنین مستعجل است
Гар дусади сабру шикебам нақш гардад дар замир
گر دوصد صبر و شکیبم نقش گردد در ضمیر
Дар замон аз мавҷи сайлоби фироқаш зоил аст
در زمان از موج سیلاب فراقش زایل است
Май намояди саъии давр аз ваии ҳалокамро аҷал
مینماید سعی دور از وی هلاکم را اجل
Гўиё аз куштани бедори ҳиҷраш ғофил аст
گوییا از کشتن بیدار هجرش غافل است
Ҳаст ин ғавғои растохези андари қофила
هست این غوغای رستاخیز اندر قافله
Аз дили чокам на аз бонг дароӣ маҳмил аст
از دل چاکم نه از بانگ درای محمل است
То кадомин маҳфилаши ҷои гашти борӣ дар ғамаш
تا کدامین محفلش جا گشت باری در غمش
Достони ишқи ман афсона ҳар маҳфил аст
داستان عشق من افسانه هر محفل است
Рафт ҷони ҳамроҳи ҷонони фонӣ ар мерад чаҳ айб
رفت جان همراه جانان فانی ار میرد چه عیب
Зинда бӯдан чунки беҷонон ва беҷон мушкил аст
زنده بودن چونکه بیجانان و بیجان مشکل است