Омад ба чамани қофилаи боди баҳор

آمد به چمن قافله باد بهار

Аз сунбултар нофаи чини бастаи бтор

از سنبل تر نافه چین بسته بتار

Аз ғунча ки карда байзаи наргиси изҳор

از غنچه که کرده بیضه نرگس اظهار

Гуё ки ба чашмаш аз Ромад ҳаст ғубор

گویا که به چشمش از رمد هست غبار