Сад бор змн шунида будӣ кам ва беш

صد بار ز من شنیده بودی کم و بیش

Коизди ҳамаро ҳар чаҳ кунанд оради пеш

کایزد همه را هر چه کنند آرد پیش

Дар карда хеши мондае эй дарвеш

در کرده خویش مانده ای ای درویش

Чаҳ чун кундии фузуни зондозаҳи хеш

چه چون کندی فزون ز اندازه خویش