эй дӯсттар , аз ду дидау бенаӣ

ای دوست تر، از دو دیده و بینایی

эй онкии зи пеши чашми нопидое

ای آنکه ز پیش چشم ناپیدایی

Он рӯз ки омадӣ марои дрбоиӣ

آن روز که آمدی مرا دربایی

Гар то ба қиёмати ту ғзонӣ ( ? ) ное

گر تا به قیامت تو غذانی (؟) نایی