Гирди афғонами зи домони ҷарас афтода ам
گرد افغانم ز دامان جرس افتادهام
Аз ҳарими маҳмили умеди пас афтода ам
از حریم محمل امید پس افتادهام
Нолаам аз баси гронбор ғамам мондам ба ҷой
نالهام از بس گرانبار غمم ماندم به جای
Варна умрӣ шуд ки дар роҳи нафас афтода ам
ورنه عمری شد که در راه نفس افتادهام
Солҳо кардам ба пои ақли таии роҳи ишқ
سالها کردم به پای عقل طی راه عشق
Чун накӯ дидам ду гом аз хеши пас афтода ам
چون نکو دیدم دو گام از خویش پس افتادهام
Кӯшиши парвози ҳиммати байн ки дар иқлӣми ҳасан
کوشش پرواز همت بین که در اقلیم حسن
Бо вуҷӯди сад гулистон дар қафас афтода ам
با وجود صد گلستان در قفس افتادهام
Шуълаи баргаштаи рӯзам каз дили мотами кашон
شعله برگشته روزم کز دل ماتمکشان
Бастаам бори ғаму ди рҷони хас афтода ам
بستهام بار غم و د رجان خس افتادهام
Нохалафи фарзанд ғам будам аз он ёдам накард
ناخلف فرزند غم بودم از آن یادم نکرد
Варна май дондкаҳ дар доми ҳавас афтода ам
ورنه میداندکه در دام هوس افتادهام
Миваи айшам вале аз бе вФоииҳои шох
میوه عیشم ولی از بیوفاییهای شاخ
Бар замини ғами фасеҳии ним рас афтода ам
بر زمین غم فصیحی نیمرس افتادهام