Солҳо дидаи моро мижа дарбоне кард

سالها دیده ما را مژه دربانی کرد

Охираши бараду саропарда ҳайронӣ кард

آخرش برد و سراپرده حیرانی کرد

Сина беҷигар аз захми ту паҳлу дуздед

سینه بی جگر از زخم تو پهلو دزدید

Ҳайраташ омаду носур пушаймонӣ кард

حیرتش آمد و ناسور پشیمانی کرد

Ганҷи дардӣ ба тамошоӣ дилам омаду дӯш

گنج دردی به تماشای دلم آمد و دوش

Ин мусӣбати кодаро вола ҳайронӣ кард

این مصیبت کده را واله حیرانی کرد

Ҳукм ишқаст ки дӯди ҷигараш пухта кунад

حکم عشقست که دود جگرش پخته کند

Он хаси хом ки бо шуълаи гарон ҷонӣ кард

آن خس خام که با شعله گران جانی کرد

Шурии чашми ҳавас буд ки машшотаи ҳасан

شوری چشم هوس بود که مشاطه حسن

Рафт ва аз зулфи ту тъўиз парешоне кард

رفت و از زلف تو تعویذ پریشانی کرد

Шуъла Эй будаму сайри ҷигарам буд ҳавас

شعله‌ای بودم و سیر جگرم بود هوس

Ишқам оварад ва дар оташкада зиндонӣ кард

عشقم آورد و در آتشکده زندانی کرد

Шукри тғиғони ҷунуни гӯии фасеҳӣ ки саҳар

شکر طغیغان جنون گوی فصیحی که سحر

Хаси моро нафаси шуълаи фусун хуоне кард

خس ما را نفس شعله فسون‌خوانی کرد