Фалаки хӯнам ба теғи он бут бебок май резад

فلک خونم به تیغ آن بت بی‌باک می‌ریزد

Ки хӯни сайдро дар ҳасрати фитрок май резад

که خون صید را در حسرت فتراک می‌ریزد

Чунон аз дӯстӣ хӯрд оби боғи мо кигар гул ро

چنان از دوستی خورد آب باغ ما که گر گل را

Бёзорди сабои хӯн аз хасу хошок май резад

بیازارد صبا خون از خس و خاشاک می‌ریزد

Бирав эй мӯҳтасиби ин моҷаро бо абр файзӣ кун

برو ای محتسب این ماجرا با ابر فیضی کن

Ки ин оби ҳаёти андари гулӯии ток май резад

که این آب حیات اندر گلوی تاک می‌ریزد

зи баси хоки мазаллати рехти даврон бар сари бахтам

ز بس خاک مذلت ریخت دوران بر سر بختم

Чу бар сар май занами дасти мусӣбати хок май резад

چو بر سر می‌زنم دست مصیبت خاک می‌‌ریزد

Надузам чоки ҷон аз риштаи дил то мапиндорӣ

ندوزم چاک جان از رشته دل تا مپنداری

Ки дарди ишқ ӯ чн дар дил уфтад чок май резад

که درد عشق او چن در دل افتد چاک می ریزد

Биё соем агар рӯзии фалак аз ҷунбиш осоед

بیا سایم اگر روزی فلک از جنبش آساید

Ки ҷоми айши мо аз гардиши афлок май резад

که جام عیش ما از گردش افلاک می‌ریزد

Фасеҳии турфатар зини сидгаҳи ҳаргизи шнидстӣ

فصیحی طرفه‌تر زین صیدگه هرگز شنیدستی

Ки сайди андар чароу хунаш аз фитрок май резад

که صید اندر چرا و خونش از فتراک می‌ریزد