эй аз гул ашк гашта мижгони орой

ای از گل اشک گشته مژگان آرای

Рӯи гиря ба ман гузор ва ту хандаи сарой

رو گریه به من گذار و تو خنده سرای

Вари завқи тамошои грстни дорӣ

ور ذوق تماشای گرستن داری

Як шаб чу нигаҳ ба сайри мижгони ман ой

یک شب چو نگه به سیر مژگان من آی