Ишқ омаду рехти барқ дар пайкари мо

عشق آمد و ریخت برق در پیکر ما

Чун шуълаи тпди зи сӯзи дили ахгари мо

چون شعله طپد ز سوز دل اخگر ما

Аҳбоб нахонанд вале дафтари мо

احباب نخوانند ولی دفتر ما

То серума насозанд зи хокистари мо

تا سرمه نسازند ز خاکستر ما