Он рӯз ки чеҳра азоб афрӯзанд

آن روز که چهره عذاب افروزند

Венаи мушти хас аз тоб қиёмат сӯзанд

وین مشت خس از تاب قیامت سوزند

Бар сари гули хуршед ба маҳшар оем

بر سر گل خورشید به محشر آیم

То дӯзахёни гарм рӯй омӯзанд

تا دوزخیان گرم‌روی آموزند