Саҳари дил , худ ба худ фарёд ме кард

سحر دل، خود به خود فریاد می‌کرد

Аз ин фарёд , хотир шод ме кард

از این فریاد، خاطر شاد می‌کرد

Саропои шамъи сон май сӯхти Фоиз

سراپا شمع سان می‌سوخت فایز

Магари аҳди ҷавонӣ ёд ме кард

مگر عهد جوانی یاد می‌کرد