Магӯ зи ақл ки доми фиреби хўдроиии сет

تا همچو گل پیاله شکفتن گرفته است

Мубин ба илм ки ойӣнаи худорои сет

از توبه همچو غنچه دل من گرفته است

Касе ки бодаи таҳқиқ хӯрда ме донад

روی پیاله سرخ که میخانه را ازو

Ки эътироф ба ҷаҳл аз камоли донои сет

دیوار و در طراوت گلشن گرفته است

Ҷаҳони зи ҳайрати ҳасани ту нақш девораст

در بزم یار شیشه به این سادگی که هست

Фазои даҳр ба аҳди ту кунҷи танҳои сет

خون هزار توبه به گردن گرفته است

Тамоми даҳри зозодаҳ эй нишони надиҳад

ما را اگر ز بزم تو اندیشه مانع است

Ки сарви ҳам ба чамани зери бори раъноеи сет

لطف ترا که گوشة دامن گرفته است؟

Ба дасти васли дили пораи пора Эй дорам

فیّاض درد دل چه کنی سر که از غرور

Ки хӯни тапидатар аз ҳасрати тамошоеи сет

نازک‌دلش طبیعت آهن گرفته است