Хоҳам ки шабӣ срздаҳ оем ба дар субҳ
درد مرا به عیسی مریم چه احتیاج
То ҷуръаи файзии кашам аз ҷоми зари субҳ
ناسوز گشت زخم، به مرهم چه احتیاج
Дар файзи саҳари дарҷ буд давлати ҷовид
اسباب تیرهروزی من کم نمیشود
Иқбол диҳад боҷ ба дарюзагар субҳ
بختم بلند باد، به ماتم چه احتیاج
Офоқ ба нури гуҳар хеш бигирам
توفان نمی به دامن مژگان من نداد
Чун меҳр агар гоми занам бар асари субҳ
دریای را به قطرة شبنم چه احتیاج
Парвоз кунад бо нафасами тоири маънӣ
زخم دلم نمکچش الماس کرده است
Хуршед тавонад ки шавад ҳамсафари субҳ
هر دم نمکفشانی مرهم چه احتیاج
Дарбаста ба мо субҳи дро аз дар ёрӣ
داغ مرا که نیش ز بیگانه میخورد
То боз гушойем ба ҳам қуфли зари субҳ
هر لحظه زخم کاویِ محرم چه احتیاج
Бигушоӣ гиребон ва саҳар кун шаби мо ро
کم کردهای وظیفة درد من ای فلک
То чанд тавон гашти чунин дрбдри субҳ
بیش ار نمیکنی غم دل، کم چه احتیاج
Акнӯн ки наво бар лаби файёз гиреҳ шуд
فیّاض شبنم مژه کشت مرا بس است
Бо мурғи саҳархез ки гуяд хабари субҳ
این سیلهای اشک دمادم چه احتیاج