Хами хонаи ҷои суҳбат ашроқёнаҳ аст

هر که این شیرین لبان محو شکر خندش کنند

Гӯи ҷомҳо ба хӯни Флотўн вузӯ кунанд

شیرة زهر هلاهل شربت قندش کنند

Ҳон пар кун аз сабуӣ май ноби коса Эй

کس درین بیت‌الحزن بی‌بهره از آزار نیست

Зон пештар ки косаи сарро сабу кунанд

درد معشوق ار نباشد داغِ فرزندش کنند

Хӯнами зи дидаи бози носитади магари дамӣ

نیست منع ناله ممکن ناتوان عشق را

Кин захмро ба риштаи ҳасрат руфӯ кунанд

گر به تیغ طعنه چون نی بند از بندش کنند

Аз биғмони кудурат хомӣ наме равад

هر نهالی را که گیرد ریشه در گلزار عشق

Худро ба хӯни шуъла агар шаст вшў кунанд

برکنند اول زبیخ آنگه برومندش کنند

То пушт ва рӯй кор мушаххас кунанд , кош

شورش دیوانه از هم بگسلد زنجیر را

Рӯй туроу оинаро рӯбарӯ кунанд

مفت مجنونی که بی‌زنجیر در بندش کنند

Бдхўиӣ аз табиат гардун наме равад

جسم اگر خاکست و جان پاکست استبعاد نیست

То онкии аҳли дард ба ин шева ху кунанд

بوتة خاری بود کز گل برومندش کنند

Файёзи васли дӯст ба ҷон хостӣ хамӯш

همچو فیّاضی ندارند این وفا پروردگان

Ушшоқи ин муомила кам орзӯ кунанд

تا به انواع جفا دانسته خرسندش کنند