Ба дилами тирнгоҳии зи ту ғофил нарасед

چو بلبل خاطرم از گفتن بسیار نگشاید

Сари нешӣ ба раги обила дил нарасед

زبان بستم که قفل سینه از گفتار نگشاید

Раҳи савдои сари зулфи ту бе поёнаст

ز دین برگشته را از کفر هم کامی نشد حاصل

Ҳеҷ андешаи дарин роҳ ба манзил нарасед

گره کز سبحه در دل ماند از زنّار نگشاید

Куштаи толеъи моро чаҳ хатар пеш омад

نسیمت گر به گلشن وا کند دکّان عطّاری

Ки бурун кард сар аз хок ва ба ҳосил нарасед !

ز خجلت غنچه رخت خویشتن از بار نگشاید

Баҳр ишқаст ва дар ӯ мавҷ хатар бисёраст

پریشان خودم دارد سر زلفی که از غیرت

Каси дарин лаҷа ба ҷузи мавҷ ба соҳил нарасед

متاع خویش در هر کوچه و بازار نگشاید

Муваҷҷаҳи хӯни шаҳидони зи сари чархи гузашт

به این آشفتگی‌ها همّت فیّاض را نازم

Ин қадар буд ки бар доман қотил нарасед

که یک ساعت گره از گوشة دستار نگشاید