зи ширин буд хусрави хўшдлу Фарҳод аз он хуш тар

بر سر شیشه نبود پنبه، که بی‌روی یار

Ки дод дилбарон хуш бошаду бедод аз он хуш тар

چشم صراحی سفید گشت ز بس انتظار

Тағофулҳои ошиқи тозатар аз ноз маъшӯқ аст

قرب وی و بعد من چیست چو با هم شدیم

Рамидани хуш буд аз сайд ва аз сайёд аз он хуш тар

ما و سر زلف او هر دو سیه روزگار

Чунон муҳками ниҳодаи ишқ бе бунёдии мо ро

کوی تو بگذارد و جای کند در بهشت

Ки наниҳодаст дар олам касе бунёд аз он хуш тар

هر که نفهمید ننگ، هر که ندانست عار

Ҷавоби нури чашми пери канъони буии Юсуфи барад

بهر شکار دلِ کیست که با صد فریب

Касе ҳаргизи ҷавоб нома нафиристод аз он хуш тар

دام سیه کرده باز طرّة پرتاب یار؟

зи баси лутф аз батон тундху хубаст натавон гуфт

فصل خط یار شد نالة فیّاض کو!

Ки бошад бо ҳамаи зебандагии бедод аз он хуш тар

مستی بلبل خوش است خاصه به وقت بهار