Гарчи перам ҳаст дар дили завқи таъсирам ҳануз

فانوسِ شمع کشتة دل شو نهان بسوز

Чун камонами пушт ва , ман бо шухии тирам ҳануз

خاموش چون شرار دل سنگ، جان بسوز

Бо вуҷӯди онкии чандини чашмаи хӯнам дар гулӯаст

تا سایة غرور نیفتد ترا به سر

Ҳамчуи Тифли ғунча шабнам медиҳад шерам ҳануз

بال هما به مجمرة آشیان بسوز

Як чамани гули рехт ҳар шохи таманно бар замин

پایی سبک رکاب کن، از خاک، جان برآر

Ман дарин гулшан чаро чун ғунчаи дилгирам ҳануз !

بنمای یک کرشمه و هفت آسمان بسوز

Сафҳаи саҳрои зи ҳарфи нақши пои ман параст

پرتو ز شمع مهر نیفتد بخاک ما

Гарчи дар машқи ҷунун чун сатри занҷирам ҳануз

بر کشتگان خویش گذر کن روان بسوز

Умр бигузашту ҳавои зулфи ҷонон дар серум

بر هم زن از غبار عدم عرصة وجود

Рӯзи охири гашт ва ман дар фикри шбгирм ҳануз

آتش برآر از دل و هر دو جهان بسوز

Гарчи ҷондорўии суҳбатҳо дами гарм ман аст

شب‌ها که در سراغ خودی در خیال‌ها

Бар дару девори ҳасрати нақши тасвирам ҳануз

از من نشان خویش بگیر و نشان بسوز