Хуршед бар фурӯзад аз оташи таби ишқ

نیست غم گر بادة صافم نباشد در ایاغ

Маҳтоб рӯй созад дар зулмати шаби ишқ

همچو شمع از خون گرم شعله، تر دارم دماغ

Дар косаи сари ақли ҳафт осмон занад чарх

بسکه از تاب رخش اجزای مجلس گرم بود

Чун ҷуръа рез гардад ҷоми лаболаби ишқ

امشب از خاکستر پروانه روشن شد چراغ

Ҷӯшад з ҳар таронаи фаввораҳои асрор

در سر زلف تو تا محو گرفتاری شدم

Ҳасан арзанд ба афсуни ангушт бар лаби ишқ

طفل اشک از غیرت من می‌خورد خون فراغ

Дар хӯн тапад иҷобати ғлтд ба хоки таъсир

اخترم از پردة نه آسمان تابد چنان

Ҷӯшад чу аз лаби оҳи ошӯб ёрб ишқ

کز ته فانوسِ پیراهن فروزان شمع داغ

На қайди дайни парастӣ на ъорлои мастӣ

راه گم می‌کرد بوی پیرهن از اضطراب

На ном ва нанг ҳастӣ нозам ба машраби ишқ

جذبة یعقوبش از خود گر نمی‌دادی سراغ

Куфраст лоязолӣ дайнаст лоуболӣ

تا فروغ چهره‌اش افکند پرتو در چمن

Касро нагашт ҳолеи таҳқиқи мазҳаби ишқ

می‌توان کردن تماشای گل از دیوار باغ

Дарё баровард ҷӯш ҳар қатраро дар оғӯш

گل ز خندیدن دهن ننهاد بر هم بسکه بود

Гар саркашади з сарпӯш хон мураттаби ишқ

از نوازش‌های دیروز تو امشب تر دماغ

Шуд хонқаҳи маъаттали майхонаҳо мқФл

لوح عاشق ساده می‌باید، بلی زیبنده نیست

Ҳам қиблаҳо муҳаввал бо кашфи матлаби ишқ

لاله‌های داغ را جز سینة بی‌کینه راغ

Файёзи гӯш дил бош костод мо нагӯяд

غیر را دعویّ همچشمیّ فیّاض ابلهی‌ است

Ҷуз бо забони абрӯи дарси муҳаззаби ишқ

اوج عنقا از کجا و جلوة پرواز زاغ