Чанд бар сангами зании ман шиша ҷон нестам

تا چند ز بیداد تو خونین جگر افتم

Чанд помолам кунӣ хӯн шаҳидон нестам

چون نقش پی خویش به هر رهگذر افتم

эй мусулмонони мусулмонӣ агар инасту бас

از جور تو نزدیک بدان شد که سراپای

Ман яҳудам , кофарам , габрам мусулмон нестам

خون گردم و یک قطره ز مژگان تر افتم

Даст бе толеъи куҷоу гӯшаи домони дӯст

در دیده اگر جای دهد خصم عذابست

Хок ҳам гардидам ва дар хӯрд домон нестам

آن به که رقیبان ترا از نظر افتم

Шукри ин толеъ намедонам чаҳ сон гӯям ки ман

تا ره به سرا پردة سیمرغ توان یافت

Пой то сари дардаму мамнӯн дармон нестам

چون پرتو خورشید چرا دربدر افتم!

Май расонами ноларо гоҳе ба гӯши булбулон

وقت است که چون غنچه ز ابرام تو فیّاض

Он қадари файёзи ҳам давр аз гулистон нестам

از پیرهن تنگ صبوری به در افتم