Бо ту ҳар шаби лаб аз оби зиндагонӣ тар кунам

ز ابر دیده در و دشت را پر آب کنم

Рӯз чун шуд зиндагиро хоки ғам бар сар кунам

ز رشحة مژه خون در دل سحاب کنم

Тираи бахтиҳои мангар партав андозад зи давр

چنین که سر بسرم جوشِ گریه، نزدیکست

Шуъларо дар бар либос аз ранг хокистар кунам

که زهرة فلک از بیم سیل آب کنم

Ихтилоти биғмонм кишт хоҳам ҳамчуи хок

مثل شدست به بدیمنی آسمان کهن

Аз гиребони маломати дидагони сар бар кунам

همان بهست که این خانه را خراب کنم

Дар сароби ноумедӣ бо хаёли лаъл ӯ

حرام باد به من لذت شهادت عشق

Алътшро лабтар аз сарчашма кавсар кунам

اگر به زیر دم تیغت اضطراب کنم

наметавонам кард ради тири ҳаводисро зи хеш

نهشت یک مژه سیلابِ گریه‌ام فیّاض

Гар зира аз сояи зулф батон дар бар кунам

که یک شب این مژه را آشنای خواب کنم