Худро ба нози он бут танноз дода ем
دیده را از پرتو روی تو تابی میدهم
Сад малики дил ба ғорати як ноз дода ем
گلشن نظّاره را از شعله آبی میدهم
Дар роҳи ишқи офият аз мо мҷу ки мо
از لب لعلت حدیثی بر زبان میآورم
Анҷомро ба мужда оғоз дода ем
گفتگو را غوطه در موج شرابی میدهم
Дилро ки ошиёна товус орзӯаст
پیچ و تاب عطسه در مغز جهان میافکنم
Аз хори хори васваса парвоз дода ем
چون ز بزم دل برون بوی کبابی میدهم
Дар базми шавқи соғари лабрези васл ро
میکنم آغوش مژگانی به سیل گریه باز
Сад раҳ гирифтаем ва дигар боз дода ем
موج را در روی دریا اضطرابی میدهم
Гӯи ошёни тамаъи бабр аз мо кунун ки мо
فتنهای از هر طرف بیدار میگردد ز خواب
Худро ба ёди ҷилва парвоз дода ем
چون به یاد چشم مستش تن به خوابی میدهم
Ҳар булбули назора ки оҳанг дил надошт
رنگ آسایش برون از دامن هستی نرفت
Аз шохи гулбуни мижа парвоз дода ем
این کتان را شست و شو در ماهتابی میدهم
То бастаем роҳи амл бар ҳарими дил
موج معنی هر طرف فیّاض میگردد روان
Дар синаи роҳи ҷилваи сад роз дода ем
چون عنان گفتگو را پیچ و تابی میدهم