То чанд дарин ғамкада ғамнок нишинем

سوخت هر جا خسته‌ای ما بی‌محابا سوختیم

Вақтаст ки бар торак афлок нишинем

زد بر آتش خویش را پروانه و ما سوختیم

Мо мурғи чаман парвар аршем ки гуфтаст

جلوة پرواز اوج فقر کار مشکلی است

Каз зрўаҳи фурӯди омада дар хок нишинем !

ما در آن کو جلوه‌ها کردیم و پرها سوختیم

Гирдему зи домон касе авҷ нагирем

دادِ‌ ما را خضر کی از چشمة خود می‌دهد

Ҳайфаст ки бар доман афлок нишинем

ما که از لب تشنگی در قعر دریا سوختیم

Бе рухсати мо нашъа ба мисатони надиҳад май

از آتشِ کس سوختن، آزادگان را ننگ بود

Зулмаст ки Фрмонбр тирёк нишинем

آتشی از خود برآوردیم و خود را سوختیم

Дар базми тараби ғайр маломат нафазояд

شمع از سر در گرفت و سوخت کم کم تا به پا

Кӯи ҳалқаи мотам ки трбнок нишинем

ما سراپا درگرفتیم و سراپا سوختیم

Кӯи ёрии толеъ ки ба тақрйви шаҳодат

بال و پر از شعله کردیم از پی پرواز شوق

Дар сояи шамшери ту чолок нишинем

تا سر دیوار دل رفتیم و آنجا سوختیم

Кӯи Зуҳраи ширӣ ки ба ҳангоми тағофул

سوختی در آتش و خاکسترت بر جای ماند

Ҳамчеҳраи бони ғамза бибок нишинем

سوختن اینست گر فیّاض، ما وا سوختیم