Искандарами дастури ман ақли ҳунари Фрсўди ман

برافکن پرده و از عکس آن رونوبهارم کن

Ойӣнаи Искандарии ҷони ғуборолуди ман

درآ در جلوه و از داغ حسرت لاله‌زارم کن

То кӣ наад бар оташам чун авд ва ман дам дар кашам

شرم چون کشتة ناز تو بهر خونبهای من

Тарсам бигирад чархро як бораи оҳу дӯди ман

زمین جلوه‌گاه خویش را وقف مزارم کن

То аз ғубори кӯй ӯ ороиш худ карда ам

ز لطف آشکارت قدر من پوشیده می‌ماند

Хуршеди ҳасрат май барад бар рӯй гирдолӯди ман

به پنهانی بیا در پیش مردم آشکارم کن

Даллок ҳастӣ нархи ман чандон ки мегирад баланд

مرا تا از نظر انداختی با خاک یکسانم

Ишқи ту яксон май хирад буд ману нобӯди ман

بیا بر رغم گردون یک کف خاک اعتبارم کن

Романд ваҳшу тайр агар бар савти Довӯдӣ чаро

قرار صبر با خود داده‌ام اما پشیمانم

Ром мекунад ваҳшии ман аз нағмаи Довӯди ман !

بگو فیّاض ازو حرفیّ و دیگر بیقرارم کن