эй фитнаи як дами ои зи болои зини фурӯ
اثر ندیده دل از حرف مهربانی تو
Шӯри замонаи хостаҳи як дам нишин фурӯ
چو شمع تا به کی این گرمی زبانی تو
Бо қоматии чунин чу ба гулшан гузар кунӣ
کسی چهگونه کند ضبط خود که دلها را
Сарв аз хиҷолат ту равад дар замини фурӯ
به آشکار برد غمزة نهانی تو
Дилҳо чу нофа дар шиканаши бас ки хӯн шуданд
تو گرم عذرِ ستم گشتی و مرا به لب
Ноед зи нози зулфи турои сар ба чини фурӯ
شکایت آب شد از شرم همزبانی تو
Ойини кФрўи саҷдаи бут низ олимӣ аст
هنوز طفلی و دانشوران عالم را
Зоҳид чаҳ рафтае ҳама дар фикри дайни фурӯ !
زبان نکته فرو بست نکتهدانی تو
Файёзи ҳосилии надиҳади баҳри ин ҳаёт
به خط سبز نظر راندی آنقدر فیّاض
Рафтан ба баҳри ғуссау ғами ин чунин фурӯ
که گشت بر همه روشن سواد خوانی تو