Илоҳӣ то буд дунё ту бошӣ
گر دلت بما باشد ور تو یار ما باشی
Набошад дарду ғам ҳар ҷо ту бошӣ
هر کجا که بنشینی در کنار ما باشی
Буд то ишқро дилҳои маҷрӯҳ
رنگ ناپذیرستی به که در تماشایت
Илоҳии марҳами дилҳо ту бошӣ
ما ز خود رویم و تو یادگار ما باشی
Манам имрӯзу фардо лек чандон
خود به خود نپردازی زان به ما نپردازی
Ки ҳаст имрӯзро фардо ту бошӣ
گر به فکر خویش افتی بیقرار ما باشی
Агар ман бо ту дар ҳастӣ нагунҷам
ما ز خود برون رفتیم تا مگر درون آیی
Илоҳӣ ман набошам то ту бошӣ
خود کهایم ما تا تو دزد یار ما باشی