Агар чу шамъи замонӣ дар анҷуман биншинӣ

تا به کی چون آتش ای گل خانمانسوزی کنی

зи сабзаи пари парвона дар чаман биншинӣ

چشم نیکو را به خونریزی بدآموزی کنی

Ҳазор сол ба душмани нишинӣу бшкибӣ

بخت آنم کو که چون شب با غمت خلوت کنم

Дилат бигирад агар лаҳзае ба ман биншинӣ

همچو شمع آیی به بزم و مجلس افروزی کنی

зи лутф тан натавонӣ ки дар чаман ба фароғат

چشم آن دارم که نابینا چو گردم در غمت

Бараҳнаи гардӣ ва дар соя саман биншинӣ

سرمة بینائیم ز آن خاکِ در روزی کنی

Рисӣ ба канаи вуҷӯду адам валек ба диққат

یک زمان با آهوی چشمت سفارش کن بگو

Ҳазор сол ки дар фикри он даҳан биншинӣ

با ضعیفان شکاری تا به کی یوزی کنی؟

Ба сояи ту дар оташ нишеманаст чаман ро

از وفایت آن طمع دارم که بعد از سوختن

Ба зери гул чу ту бо тоӣ перҳан биншинӣ

همچو شمعم بر مزار آیی و دلسوزی کنی

Ба қомат ар бхромии ту сарви сарви хиромӣ

گر پس از عمری توانم شد به بزم او سفید

Ба ориз ар биншинӣ чаман чаман биншинӣ

ترسم ای طالع در آن ساعت سیه‌روزی کنی

Тимзи нек ва бадат ҳаст фарқи ишқ ва ҳавас кун

ای خوشا فیّاض اقبالی که از یاری بخت

Чаҳ лозимаст ки гӯшии баҳр сухан биншинӣ

خاک گردی بر در جانان و فیروزی کنی