Дил ба зулфаш мекашад ошуфтаи сомонии маро

باز دارد عشق در آغوش بیهوشی مرا

наме: над таклифи ҳндстони парешонеи маро

غم مهیّا می‌کند اسباب مدهوشی مرا

Рутбаи Лайлӣ чу додаш ҳасан донистам ки ишқ

با زبان بی‌زبانی می‌کنم تقریر شوق

Ҳамчу маҷнӯн мекунад охир биёбоне маро

کرده ذوق گفتگو سرگرم خاموشی مرا

Шастаам то дафтари таълимро осӯда ам

مدّتی شد تا ز معراج قبول افکنده است

Ҳаст дониши офтобу сояи нодонии маро

طرّة او در سیه چاه فراموشی مرا

Касрат ва хилват надонам бас ки мадҳуши туам

خلعت سر تا به پایی دوختم از داغ عشق

Аз вуҷӯди ғайр фориғ карда урёнии маро

چشم مستش کرد تکلیف سیه‌پوشی مرا

Дар либоси абри беҳтар метавон дид офтоб

دیده‌ام تا حلقه‌های زلف چین بر چین او

Дар назари пӯшидатар кари дасти урёнии маро

می‌شود فیّاض ذوق حلقه در گوشی مرا