Пешаи мо ишқу риндии кори мост

اگرچه شعلة حسنت تمام عالم سوخت

Никномии нанги моу ори мост

به مهربانی من در جهان کسی کم سوخت

Мо амонат дор ишқем аз азал

به نسبت تو چنان ذوق سوختن عام است

Ончӣ гардун барнатобад бори мост

که در کنار گل و لاله طفل شبنم سوخت

Ончии гармои қиёмат ном ӯст

دمی که آتش بیداد او زبانه کشید

Гармии ҳангомаи бозори мост

چه نکته بود که بیگانه جَست و محرم سوخت

Чун шаб идаст бар мо шоми марг

به ذوق سودة الماس کرد زخم مرا

Дар қиёмати ваъдаи дидори мост

تبسّمی که در اندیشه یاد مرهم سوخت

Бути параст орзӯҳои худем

به نیم قطره که در کار مشت گل کردند

Риштаи тӯли амли зуннори мост

چه آتش است که تا آب و خاک آدم سوخت!

Чеҳраи мақсӯди худро парда ем

فغان که عاشق از اهل هوس نشد ممتاز

Ваа ки ин ойӣна дар зангори мост

که عشوة تو بد و نیک جمله درهم سوخت

Дар ҳиҷоби худнамое монда ем

هوای وصل تو در جانم آتشی افکند

Ҳар ду олами пардаи пиндори мост

که گریه را نم خونین و ناله را دم سوخت

Мо ҷамол хеш натавонем дид

اگر ز سختی هجران نسوختم سهل است

Гирд ҳастӣ бар рухи рухсори мост

به یک ملایمت روز وصل خواهم سوخت

Ҳамчуи мо файёзи кас озурда нест

نمانده بود کس از اهل درد جز فیّاض

Ҳам змои ошуфтатар дастори мост

چنان ز طیش برافروختی که او هم سوخت