Ин ғазал дар гузидаи ғазалиёти файёз дар дастрас аз тариқи вебгоҳи чакома ба ҳиммати маркази таҳқиқоти роёнае ҳавзаи илмияи Исфаҳон вуҷӯд дорад .
این غزل در گزیدهٔ غزلیات فیاض در دسترس از طریق وبگاه چکامه به همت مرکز تحقیقات رایانهای حوزهٔ علمیه اصفهان وجود دارد.
Ҷамъӣ ки ёдбӯд фаромӯш карда анд
جمعی که یادبود فراموش کردهاند
Сармояи вуҷӯд фаромӯш карда анд
سرمایهٔ وجود فراموش کردهاند
Аз ёд бардаанд маро бе ҳақиқатон
از یاد بردهاند مرا بی حقیقتان
Худро бибин чаҳ зуд фаромӯш карда анд
خود را ببین چه زود فراموش کردهاند
Аз каси шикоятам ба ҷуз аз бахт тира нест
از کس شکایتم به جز از بخت تیره نیست
Оташ ба ҷурми дӯд фаромӯш карда анд
آتش به جرم دود فراموش کردهاند
Ҳаргизи либоси офият мо нашуд тамом
هرگز لباس عافیت ما نشد تمام
Гар тор дода , пуд фаромӯш карда анд
گر تار داده، پود فراموش کردهاند
Хуши боди вақти айши фурӯрафтагони хок
خوش باد وقت عیش فرورفتگان خاک
Кин гунбади кабӯд фаромӯш карда анд
کاین گنبد کبود فراموش کردهاند
Ғифлати чунон гирифтаи фурӯи аҳли ҳуш ро
غفلت چنان گرفته فرو اهل هوش را
Каз лиззати шуҳуд фаромӯш карда анд
کز لذت شهود فراموش کردهاند
Осӯдаанд дар бағали теғи ошиқон
آسودهاند در بغل تیغ عاشقان
Андешаи ҳасуд фаромӯш карда анд
اندیشهٔ حسود فراموش کردهاند
Аз бас ки маҳв лиззат захманд бедилон
از بس که محو لذت زخمند بیدلان
Бар сари кулоҳхуд фаромӯш карда анд
بر سر کلاهخود فراموش کردهاند
Ҳаргизи навозишам ба ҷафое наме кунанд
هرگز نوازشم به جفایی نمیکنند
Ин ҳотамон ки ҷӯад фаромӯш карда анд
این حاتمان که جود فراموش کردهاند
Бо нолаҳои зори ман арбоби антъош
با نالههای زار من ارباب انتعاش
Аз нағмаҳои авд фаромӯш карда анд
از نغمههای عود فراموش کردهاند
Ман худ нагӯям ин ки вафо буд ё набӯд
من خود نگویم این که وفا بود یا نبود
Гар буд ва гар набӯд фаромӯш карда анд
گر بود و گر نبود فراموش کردهاند
Файёзи изтироби ту ҷое наме расад
فیاض اضطراب تو جایی نمی رسد
Ин дасту по , чаҳ суд фаромӯш карда анд
این دست و پا، چه سود فراموش کردهاند