эй дӯст ки бо чеҳра зардем аз ту

ای دوست که با چهره زردیم از تو

Чун нолаи худ тамом дардем аз ту

چون ناله خود تمام دردیم از تو

Корӣ ки гумон набӯд дидем аз хеш

کاری که گمان نبود دیدیم از خویش

Сабрӣ ки надоштем кардем аз ту

صبری که نداشتیم کردیم از تو