Дируз ки он шукри лаб аз мо ранҷид

دیروز که آن شکر لب از ما رنجید

намекард забони итоб ва лаб ме хандид

می‌کرد زبان عتاب و لب می‌خندید

Бар синаи маҷрӯҳи асирони бало

بر سینة مجروح اسیران بلا

Он мезад захм ва ин намак ме пошед

آن می‌زد زخم و این نمک می‌پاشید