Дар орзӯии висоли он хўшрФтор

در آرزوی وصال آن خوشرفتار

Зон рӯ ки хало маҳол бошад ҳар бор

زان‌رو که خلا محال باشد هر بار

Хлўтгаҳи дида аз ҳамаи пардозам

خلوتگه دیده از همه پردازم

Шояд ки ба дидаам даройади ночор

شاید که به دیده‌ام درآید ناچار