Бишорат каз лаби соқӣ дигар месоф ме ояд

بشارت کز لب ساقی دگر می صاف می‌آید

Сафоӣ сина дода бар сар инсоф ме ояд

صفای سینه داده بر سر انصاف می‌آید

Расед ин мужда аз болои бишорати даҳ ҳарифон ро

رسید این مژده از بالا بشارت ده حریفان را

Ки анқоӣ май софии зи кӯҳ қоф ме ояд

که عنقای می صافی ز کوه قاف می‌آید

Ҳамаи олами зи як май масти лекин ихтилофӣ ҳаст

همه عالم ز یک می مست لیکن اختلافی هست

зи ошиқи нестии хезади зи зоҳид лоф ме ояд

ز عاشق نیستی خیزد ز زاهد لاف می‌آید

зи як ҷои масти мастиҳо тафовут шуд азин пайдо

ز یک جا مست مستی‌ها تفاوت شد ازین پیدا

Ки зоҳид мекашад дардӣ ва моро соф ме ояд

که زاهد می‌کشد دُردی و ما را صاف می‌آید

намебошад дил беғаш намонад аз софи ҷузи номӣ

نمی‌باشد دل بی‌غش نماند از صاف جز نامی

Ба гӯш аз софии сӯфии ҳамин авсоф ме ояд

به گوش از صافی صوفی همین اوصاف می‌آید

Рамед аз пешами он оҳӯи валикини сархушам аз бӯ

رمید از پیشم آن آهو ولیکن سرخوشم از بو

зи оҳӯгар ҷудо шуд нофаи атр аз ноф ме ояд

ز آهو گر جدا شد نافه عطر از ناف می‌آید

Ҷудои гаштами зи асли худ чу ҷузвӣ каз китоб уфтад

جدا گشتم ز اصل خود چو جزوی کز کتاب افتد

Вале шерозаи аҷзо аз он саҳҳоф ме ояд

ولی شیرازهٔ اجزا از آن صحاف می‌آید

Ман бедили зи дилдорами басӣ умедҳо дорам

من بیدل ز دلدارم بسی امیدها دارم

Бишоратҳои беҳбӯдии марои з атроф ме ояд

بشارت‌های بهبودی مرا ز اطراف می‌آید

Кунад дар лутф агар ғарқам аз он қаҳҳор май зебад

کند در لطف اگر غرقم از آن قهار می‌زیبد

Бисӯзадгар ба нори қаҳр аз он алтоф ме ояд

بسوزد گر به نار قهر از آن الطاف می‌آید

Нисори хоки поишро надорам роиҷи нақдӣ

نثار خاک پایش را ندارم رایج نقدی

зи ман бипазирад ар қалбӣ аз он сарроф ме ояд

ز من بپذیرد ار قلبی از آن صراف می‌آید

Маро дар роҳи ишқ ӯ басӣ афтод мушкил ҳо

مرا در راه عشق او بسی افتاد مشکل‌ها

Кунадгар мушкилотами ҳал аз он кшоФ ме ояд

کند گر مشکلاتم حل از آن کشاف می‌آید

Сазад ар ҳаркасӣ корӣ кунад ҳар ҳомилии ёрӣ

سزد ار هرکسی کاری کند هر حاملی یاری

зи хубони тарки инсофу зи мо инсоф ме ояд

ز خوبان تَرکِ انصاف و ز ما انصاف می‌آید

Бидиҳ соқӣ май беғаш ки чун аз соф сархуш шуд

بده ساقی می بی‌غش که چون از صاف سرخوش شد

Ба дил аз олами болои маъонӣ соф ме ояд

به دل از عالم بالا معانی صاف می‌آید

Сар ғавғо надорад файз мулло гуфту гӯ кам кун

سر غوغا ندارد فیض ملا گفت‌و‌گو کم کن

зи аҳл дил бияёд ончӣ аз аҷлоФ ме ояд

ز اهل دل بیاید آنچه از اجلاف می‌آید