Биёи соқио бар серуми нури пош

بیا ساقیا بر سرم نور پاش

Ки аз ҳади мастии гузашти антъош

که از حدّ مستی گذشت انتعاش

з ишқаст то рӯзи мастяши пуд

ز عشقست تا روز مستیش پود

Биҷузи соқии ман аз дили хуши қумош

بجز ساقی من از دل خوش قماش

Паёпай бидиҳ соқиои ҷом май

پیاپی بده ساقیا جام می

Ки бе мастем нест мумкини маош

که بی مستیم نیست ممکن معاش

Бидиҳ суфол шикаста мем

بده سفال شکسته میم

Агар ҷом заррин набошад мабош

اگر جام زرین نباشد مباش

Агар мӯҳтасиб гуядам дарчӣ

اگر محتسب گویدم درچهٔ

Бигӯям шаробаст ва мастӣаст фош

بگویم شرابست و مستیست فاش

Чаҳ пинҳон кунам аз ки пинҳон кунам

چه پنهان کنم از که پنهان کنم

Бидонад касе гӯ бидон ҳар ки бош

بداند کسی گو بدان هر که باش

Чу натавонӣ аз ҳақ нуҳуфтани гунаҳ

چو نتوانی از حق نهفتن گنه

Чаҳ тарсии з воъиз битарс аз худоаш

چه ترسی ز واعظ بترس از خداش

Маро аз дарун ҳаст мастӣ надом

مرا از درون هست مستی ندام

Ки дорам зи худ бода бе талош

که دارم ز خود بادهٔ بی تلاش

намекуҳнаам ар буруни нави бнў

می کهنه‌ام ار برون نو بنو

Фазояд бадал дам бидам антъош

فزاید بدل دم بدم انتعاش

з май он қадр хирқаам пок нест

ز می آنقدر خرقه‌ام پاک نیست

Ки пер муғонаш нагирад Балош

که پیر مغانش نگیرد بلاش

Бануш ончӣ дар соғарат мекунанд

بنوش آنچه در ساغرت میکنند

Туро нест кории бадаради всФош

ترا نیست کاری بدرد وصفاش

Сари тавбарогар бибаранди файз

سر توبه را گر ببرند فیض

зи чашмон соқӣ диҳад хўнбҳош

ز چشمان ساقی دهد خونبهاش