Зоби қалбии ман иштиёқи лқок

ذاب قلبی من اشتیاق لقاک

Ҳасрат васл мебарем бхок

حسرت وصل می‌بریم بخاک

Бар сари оташ ту ме сӯзем

بر سر آتش تو می‌سوزیم

Дар ҳавоӣ ту мешавем ҳалок

در هوای تو می‌شویم هلاک

Чун зарурӣаст сӯхтан мо ро

چون ضروریست سوختن ما را

Аҳрқи арўоҳнои бнори ҳўок

احرق ارواحنا بنار هواک

Май диҳем аз паии соли ту ҷон

می‌دهیم از پی صال تو جان

Аҳдонои рбнои сиблати рзок

اهدانا ربنا سبیل رضاک

Гар ту хоҳӣ ки мо ҳалок шавем

گر تو خواهی که ما هلاک شویم

Ҷон фишонем аз барои ҳалок

جان فشانیم از برای هلاک

Дӯст хоҳад чаҳ сӯзишу шӯриш

دوست خواهد چه سوزش و شورش

Ману сӯзи даруну синаи чок

من و سوز درون و سینه چاک

Дилу ҷон пок кардам аз ағёр

دل و جان پاک کردم از اغیار

Пок бояд равад ба олами пок

پاک باید رود به عالم پاک

зи оташи ишқ гар бисӯзад файз

ز آتش عشق گر بسوزد فیض

Гуми шӯ аз баҳри кўхсу хошок

گم شو از بحر کوخس و خاشاک