Расед аз дӯсти пайғомӣ ки мисатонро назар кардам

رسید از دوست پیغامی که مستان را نظر کردم

Шудам ман масти пайғомаши зи худ бе худ сафар кардам

شدم من مست پیغامش ز خود بی ‌خود سفر کردم

Чўраҳи барадами бкўии дӯст кӣ ганҷам дигар дрпўст

چو ره بردم به کوی دوست کی گُنجم دگر در پوست

БиФкндми зи худ худро раҳашро пои з сар кардам

بیفکندم ز خود خود را، رهش را پا ز سر کردم

Чўҷони оҳанг ҷонон кард васл дӯст шуд наздик

چو جان آهنگ‌ جانان کرد، وصل دوست شد نزدیک

зи по то сари басари гаштами саросари тан назар кардам

ز پا تا سر بصر گشتم سراسر تن نظر کردم

Биёади дӯст чун уфтами зи чашмонами гуҳари резад

به یاد دوست چون افتم، ز چشمانم گهر ریزد

Сршгмро бдрёии хаёл ӯ гуҳар кардам

سرشکم را به دریای خیال او گهر کردم

зи ҷонам бар забонгар чашма ҳикмат шавад ҷорӣ

ز جانم بر زبان گر چشمهٔ حکمت شود جاری

Аз он зорӣ мадад ёбам ки дар вақт саҳар кардам

از آن زاری مدد یابم که در وقت سحر کردم

Қазои афканд ҳар гуҳи сӯии ман тири фаромӯшӣ

قضا افکند هر گه سوی من تیر فراموشی

Бёдш тоза кардам ҷони хаёлашро сипар кардам

به یادش تازه کردم جان، خیالش را سپر کردم

Бадастами хайрӣ ар ҷорӣ шавад зон манба хайр аст

به دستم خیری ار جاری شود زان منبع خیر است

зи мангар тоъатӣ ояд на пиндорӣ ҳунар кардам

ز من گر طاعتی آید نه پنداری هنر کردم

Шарорӣ аз дамам то кам нагардад аз дами сардӣ

شراری از دمم تا کم نگردد از دم سردی

Баҳри ҷои зоҳиди хушкӣ ки дидам зу ҳазар кардам

به هر جا زاهد خشکی که دیدم، زو حذر کردم

Агар биўқту биҷои файз розӣ гуфт маъзӯр аст

اگر بی‌وقت و بی‌جا فیض رازی گفت، معذور است

Ҳуҷуми ғам чу ҷоро танг кард аз дил ба дар кардам

هجوم غم چو جا را تنگ کرد از دل به در کردم