Аз давр бар хиромаши қадат сано кунам

از دور بر خرامش قدت ثنا کنم

Наздик чун рисии дилу ҷонро фидо кунам

نزدیک چون رسی دل و جانرا فدا کنم

Дорам бзири пардаи номӯси масте

دارم بزیر پرده ناموس مستیی

То онзмон ки парда бар уфтад чҳо кунам

تا آنزمان که پرده بر افتد چها کنم

Сад роҳи ақл баста шавад аҳли ҳуш ро

صد راه عقل بسته شود اهل هوش را

Гар як варақи зи дафтари ишқи ту во кунам

گر یک ورق ز دفتر عشق تو وا کنم

Олам бисӯзад аз нафаси оташини ман

عالم بسوزد از نفس آتشین من

Ҳарфии зи сӯзи синаи худгар адо кунам

حرفی ز سوز سینه خود گر ادا کنم

То решаи з ҷон будам дар замини тан

تا ریشهٔ ز جان بودم در زمین تن

Ҳошои зи дасти домани мастӣ раҳо кунам

حاشا ز دست دامن مستی رها کنم

Гӯйанд тарки ишқу раҳи ақли пеши гир

گویند ترک عشق و ره عقل پیش گیر

Девонаам магар ки чунин корҳо кунам

دیوانه‌ام مگر که چنین کارها کنم

Ҳар зарра дарро бдўоӣӣ харида ем

هر ذره در را بدوائی خریده‌ایم

Ман он ним ки дарди бадармон даво кунам

من آن نیم که درد بدرمان دوا کنم

Бар остони дӯсти ниҳодами сари ниёз

بر آستان دوست نهادم سر نیاز

Шояд биравӣ хеш дар файз во кунам

شاید بروی خویش در فیض وا کنم

Бар хоки масканати Фтму нола сар кунам

بر خاک مسکنت فتم و ناله سر کنم

Бошад ки дар дилаши зи раҳи аҷз ҷо кунам

باشد که در دلش ز ره عجز جا کنم

Аз баҳри икнзр ки басӯии ман афканд

از بهر یکنظر که بسوی من افکند

Ҷо дорад ар ҳазор саҳаргаҳ дуо кунам

جا دارد ار هزار سحرگه دعا کنم

Дар баҳри оташин буд ар гўҳии мурод

در بحر آتشین بود ار گوهی مراد

То на?идм бкФи бадалу ҷон шино кунам

تا نایدم بکف بدل و جان شنا کنم

Файзам гирифтааст ҷҳонрои фурӯғи ман

فیضم گرفته است جهانرا فروغ من

Дар юзаи улӯми зи дафтар чаро кунам

در یوزهٔ علوم ز دفتر چرا کنم