эй худои ин дардро дармон макун

ای خدا این درد را درمان مکن

Ъошқонрои бисрў сомон макун

عاشقانرا بیسرو سامان مکن

Дарди ишқи ту давои ҷони мост

درد عشق تو دوای جان ماست

Ҷузи бдрдти дарди мо дармон макун

جز بدردت درد ما درمان مکن

Аз ғами худ ҷони моро тозаи дор

از غم خود جان ما را تازه دار

Ҷузи бағами дилҳои мо шодон макун

جز بغم دلهای ما شادان مکن

Хону мони мо ғами ту бас буд

خان و مان ما غم تو بس بود

Хони Монии баҳр бесомон макун

خان مانی بهر بی‌سامان مکن

Зоби дидаи боғи дили сари сабздор

زاب دیده باغ دل سر سبزدار

Чашмаи ин боғро вайрон макун

چشمهٔ این باغ را ویران مکن

Бодаи ишқати зимистони вомгир

بادهٔ عشقت زمستان وامگیر

Мастро махмуру сар гарон макун

مست را مخمور و سر گران مکن

Аз « саққои ҳам рбҳм » ҷомӣ бидиҳ

از «سقا هم ربهم» جامی بده

Ташнаро мамнӯъ аз эҳсон макун

تشنه را ممنوع از احسان مکن

Шарбати васлати зи беморони ишқ

شربت وصلت ز بیماران عشق

Вомгиру хастаро биҷон макун

وامگیر و خسته را بیجان مکن

Риштаи ҷонрои бъшқ худ бабанд

رشتهٔ جانرا بعشق خود ببند

Ҷони мо ҷуз дар ғамат нолон макун

جان ما جز در غمت نالان مکن

Мустамари дори он аноятҳои шаб

مستمر دار آن عنایتهای شب

Рӯзи васли файзро ҳиҷрон макун

روز وصل فیض را هجران مکن