Дар кафи пиёла дӯш даромаднигор ман

در کف پیاله دوش درآمد نگار من

Каз умри хеши баҳраи барад аз баҳори ман

کز عمر خویش بهره برد از بهار من

намедод ва мегирифт ва даромад бабри маро

می‌داد و می‌گرفت و درآمد ببر مرا

Шуд соъатии қарори дили биқрори ман

شد ساعتی قرار دل بیقرار من

Гуфтои бтнзи дайну дилу ақлу ҳуши кӯ

گفتا بطنز دین و دل و عقل و هوش کو

Дар кулба ту чист зи баҳри нисори ман

در کلبهٔ تو چیست ز بهر نثار من

Гуфтам ки ҷон нишоед дар пояти афканам

گفتم که جان نشاید در پایت افکنم

Дили худ бар ту омаду баради ихтиёри ман

دل خود بر تو آمد و برد اختیار من

Сари худ чикор ояду танро чаҳ эътибор

سر خود چکار آید و تن را چه اعتبار

Аз ақлу ҳуши лоф задан ҳаст ори ман

از عقل و هوش لاف زدن هست عار من

Ақлами тўӣӣу ҳуши тўӣии ҷону дили тўӣӣ

عقلم توئی و هوش توئی جان و دل توئی

Ғайр аз ту ҳеҷ нест маро эйнигор ман

غیر از تو هیچ نیست مرا ای نگار من

Ғайр аз ту кас надораму ғайр аз ту нест кас

غیر از تو کس ندارم و غیر از تو نیست کس

Маҳсӯли умри ман тўӣӣу кору бори ман

محصول عمر من توئی و کار و بار من

Мастии зи ту хумори зи ту ҷому бодаи ту

مستی ز تو خمار ز تو جام و باده تو

Мастам ту карда ва тўӣӣ мегусор ман

مستم تو کردهٔ و توئی میگسار من

Маъзӯри дори воъиз ва аз ман бидор даст

معذور دار واعظ و از من بدار دست

Каз ман гирифт соқии ман ихтиёри ман

کز من گرفت ساقی من اختیار من

Хӯни ҳазор зоҳиди худбини хушки рехт

خون هزار زاهد خودبین خشک ریخت

Тиғисти файзи ин сухани обдори ман

تیغیست فیض این سخن آبدار من