Мефазояд ҷони ҳадиси ошиқон бисёр гӯ

میفزاید جان حدیث عاشقان بسیار گو

Бигузар аз афсонаи ағёру ҳарфи ёри гӯ

بگذر از افسانه اغیار و حرف یار گو

Ҳарфи васли ёр гулзорасту ҳарфи ҳиҷри хор

حرف وصل یار گلزار است و حرف هجر خار

Хори хори гуфтанигар дорӣ аз гулзори гӯ

خار خار گفتنی گر داری از گلزار گو

Он ҳадисии коўрди дарди талаб такрор кун

آن حدیثی کآورد درد طلب تکرار کن

Яккаи ҳарфӣ кон диҳад ҷонрои тараби сад бори гӯ

یکه حرفی کان دهد جانرا طرب صد بار گو

Аз замину осмон то чанд хоҳӣ гуфт ҳарф

از زمین و آسمان تا چند خواهی گفت حرف

Икзмон бигзор зикри ёрӯ аз диёри гӯ

یکزمان بگذار ذکر یارو از دیار گو

Гар таҳорати хоҳӣ аз ғайри худои безори шӯ

گر طهارت خواهی از غیر خدا بیزار شو

Вари тиҷорат хўштрт меояд аз бозори гӯ

ور تجارت خوشترت میآید از بازار گو

Ҳарфи даии гурба буд зи имрӯз дам мезан задӣ

حرف دی گربه بود ز امروز دم میزن زدی

Ҳарфи пор ар ба буд зи имсоли ҳарфи пори гӯ

حرف پار ار به بود ز امسال حرف پار گو

Бар карон бошу гарони гӯш аз дами бегонагон

بر کران باش و گران گوش از دم بیگانگان

Чун ҳадис ёр омад дар миён бисёр гӯ

چون حدیث یار آمد در میان بسیار گو

Ҳарфи аҳли ишқро мастонаи гўӣӣ бок нест

حرف اهل عشق را مستانه گوئی باک نیست

Чун бҳрФи оқилон гуё шӯии ҳушёри гӯ

چون بحرف عاقلان گویا شوی هشیار گو

То ту ҳушёрии зи сари аҳли ирфон дам мазан

تا تو هشیاری ز سر اهل عرفان دم مزن

Маст чун гардии зи асрори онкӣ аз саттори гӯ

مست چون گردی ز اسرار آنکه از ستار گو

Гўӣӣ аз ширини лабони ҳарфии шукри номаши буна

گوئی از شیرین لبان حرفی شکر نامش بنه

Вази кронон чун сухан гӯйанд зҳрмори гӯ

وز کرانان چون سخن گویند زهرمار گو

Аикаҳ менозӣ ба назму насри рангоранги хеш

ایکه مینازی به نظم و نثر رنگارنگ خویش

Чанд аз гуфтори гўӣии икраҳ аз кирдори гӯ

چند از گفتار گوئی یکره از کردار گو

Ин суханҳоро баён беш азин дар кор ҳаст

این سخنها را بیان بیش ازین در کار هست

Баъд аз ин эй файз агар гўӣии сухани тӯмори гӯ

بعد از این ای فیض اگر گوئی سخن طومار گو