Зулфи сияҳ бар рӯй ма бо хат ва хол оростӣ

زلف سیه بر روی مه با خط و خال آراستی

Доми балоу фитна ё мояи сўдостӣ

دام بلا و فتنهٔ یا مایهٔ سوداستی

Холи ту донаи зулфи доми абрӯи камони болои бало

خال تو دانه زلف دام ابرو کمان بالا بلا

Аз пой то сари фитнаи сар то бпои ғўғостӣ

از پای تا سر فتنهٔ سر تا بپا غوغاستی

Онғмзаҳи хӯни рбзро сари даҳ бҷони ошиқон

آنغمزهٔ خون ربز را سر ده بجان عاشقان

Алҳақ ки нозат мерасад хубу хуши зибостӣ

الحق که نازت میرسد خوب و خوش زیباستی

Бо мо нишастӣ соъатӣ ором рафт аз ҷони мо

با ما نشستی ساعتی آرام رفت از جان ما

Гуфтӣ қиёмат рост шуд аз ҷой чун бархестӣ

گفتی قیامت راست شد از جای چون برخاستی

Оёти ҳасанат мусҳафаст вхту холати сурҳо

آیات حسنت مصحف است وخط و خالت سورها

Сар то бпоити ҷузви ҷузв дар ҳамди ҳақи гўёстӣ

سر تا بپایت جزو جزو در حمد حق گویاستی

Азсри рабӯдии ақли вҳўши ваз дил гирифтӣ сабри вдин

ازسر ربودی عقل وهوش وز دل گرفتی صبر ودین

Алқсаҳ бо ҷонҳои мо кардӣ ҳар ончии хостӣ

القصه با جانهای ما کردی هر آنچه خواستی

Неи аҳд бо мо карда то қатл ҳамроҳӣ кунӣ

نی عهد با ما کردهٔ تا قتل همراهی کنی

Инак сарви ин теғ агар дар аҳду паймони ростӣ

اینک سرو این تیغ اگر در عهد و پیمان راستی

Наздики мо гар омадӣ баъд аз фироқи дайру давр

نزدیک ما گر آمدی بعد از فراق دیر و دور

Аз давр бинишастӣу зуд аз пеши мо брхўостӣ

از دور بنشستی و زود از پیش ما برخواستی

Додӣ салои васли худ онро ки афзудяши қадар

دادی صلای وصل خود آنرا که افزودیش قدر

Венаи файзи даври афтодаро дар дарди ҳиҷрони костӣ

وین فیض دور افتاده را در درد هجران کاستی