Моро эмом ҳасту ёро чаҳ ҳоҷат аст
ما را امام هست و یارا چه حاجت است
Хуршед ҳаст нури сурайё чаҳ ҳоҷат аст
خورشید هست نور ثریا چه حاجت است
эй ҳазрати эмом ба сиррӣ ки бо худоӣ
ای حضرت امام به سرّی که با خدای
Дорӣ дамӣ бипурс ки моро чаҳ ҳоҷат аст
داری دمی بپرس که ما را چه حاجت است
эй подшоҳи шаръ , худоро бсухтем
ای پادشاه شرع، خدا را بسوختیم
Охир суол кун ки гадоро чаҳ ҳоҷат аст
آخر سئوال کن که گدا را چه حاجت است
Арбоб ҳоҷатему забон суол нест
ارباب حاجتیم و زبان سئوال نیست
Дар ҳазрати Карими таманно чаҳ ҳоҷат аст
در حضرت کریم تمنا چه حاجت است
Ҷом ҷаҳон намост замири мунири дӯст
جام جهان نماست ضمیر منیر دوست
Изҳори эҳтиёҷи худ онҷо чаҳ ҳоҷат аст
اظهار احتیاج خود آنجا چه حاجت است
Ҳақ донад ва ту низ ки бо мо чаҳ меравад
حق داند و تو نیز که با ما چه میرود
Дар ғайбати шумо ба тақозо чаҳ ҳоҷат аст
در غیبت شما به تقاضا چه حاجت است
Файз ар чаҳ муҳаррамаст ба ҷон мухлис шумост
فیض ار چه محرم است به جان مخلص شماست
Меҳри шумо чу нест ба тақво чаҳ ҳоҷат аст
مهر شما چو نیست به تقوی چه حاجت است