Зиҳии хуҷастаи замонӣ ки ёр боз ояд
زهی خجسته زمانی که یار باز آید
Ба коми ғмздгони ғмгсор боз ояд
به کام غمزدگان غمگسار باز آید
Агар фидои эмом замон нахоҳад шуд
اگر فدای امام زمان نخواهد شد
зи сар чаҳ гӯяму сари худ чикор боз ояд
ز سر چه گویم و سر خود چکار باز آید
Ба пеши хайл хаёлаш кашидам аблақи чашм
به پیش خیل خیالش کشیدم ابلق چشم
Ба он умед ки он шаҳсавор боз ояд
به آن امید که آن شهسوار باز آید
Даии хафо чаҳ ҷафоҳо ки кард ва дил бикашед
دی خفا چه جفاها که کرد و دل بکشید
Ба буии он ки дигар навбаҳор боз ояд
به بوی آن که دگر نوبهار باز آید
Ғамин мабод ки умрат дар интизори гузашт
غمین مباد که عمرت در انتظار گذشت
Ки ҷони умри пас аз интизор боз ояд
که جان عمر پس از انتظار باز آید
зи нақши банд қазо ҳаст умеди он эй файз
ز نقش بند قضا هست امید آن ای فیض
Ки он умеди дили биқрор боз ояд
که آن امید دل بیقرار باز آید