Солҳо дили талаби васли ту аз мо ме кард

سال‏‌ها دل طلب وصل تو از ما می‏‌کرد

Ба дуои дасти бароварда худоё ме кард

به دعا دست برآورده خدایا می‌‏کرد

Гар ки будам бар ӯ ёФтмии роҳи сухан

گر که بودم بر او یافتمی راه سخن

То кӣ асрори ниҳони ҷумла ҳувайдо ме кард

تا کی اسرار نهان جمله هویدا می‏‌کرد

Ҳотифӣ гуфт агар қобили он май будӣ

هاتفی گفت اگر قابل آن می‏‌بودی

Ҳақи таъолӣ ба ту ин давлат эъто ме кард

حق تعالی به تو این دولت اعطا می‌‏کرد

Мушкили худ ба аҳодӣс набӣ кардам арз

مشکل خود به احادیث نبی کردم عرض

Ки ба он гуфта худо ҳар гиреҳӣ во ме кард

که به آن گفته خدا هر گرهی وا می‏‌کرد

Дидам онҷои зи улӯми набавии шаҳрӣ буд

دیدم آن‏جا ز علوم نبوی شهری بود

Бар дараш буд имомӣ ки слўно ме кард

بر درش بود امامی که سلونا می‏‌کرد

Дохил шаҳр шудам зон дар ва баҳрӣ дидам

داخل شهر شدم زان در و بحری دیدم

Ки малики ғўс дар он баҳр таманно ме кард

که ملک غوص در آن بحر تمنا می‌‏کرد

Аз дару гавҳари он баҳр гирифтам муштӣ

از دُر و گوهر آن بحر گرفتم مشتی

Дил чу дид он ба фиғон омад ва здно ме кард

دل چو دید آن به فغان آمد و زِدنا می‌‏کرد

Ташна тар шуд дилу ҷон дар талаби шоҳи замон

تشنه‏‌تر شد دل و جان در طلب شاه زمان

То ба ҳаддӣ ки чу файзи ин ҳама ғавғо ме кард

تا به حدی که چو فیض این همه غوغا می‌‏کرد