Муждае дил ки мсиҳонФсӣ ме ояд

مژده ای دل که مسیحانفسی می‌‏آید

Ки зи анфоси хушаши буи касе ме ояд

که ز انفاس خوشش بوی کسی می‌‏آید

Аз ғам ҳиҷр макун нолау фарёд ки ман

از غم هجر مکن ناله و فریاد که من

Задаам фолӣ ва фарёдрасӣ ме ояд

زده‌‏ام فالی و فریادرسی می‌‏آید

Кас надонист ки манзилгаҳи он дӯст куҷост

کس ندانست که منزلگه آن دوست کجاست

Ин қадар ҳаст ки бонг ҷарасӣ ме ояд

این قدر هست که بانگ جرسی می‌‏آید

Аз зуҳӯри бркотш на манам хурраму бас

از ظهور برکاتش نه منم خرّم و بس

Исои ӣнҷо ба умед нафасӣ ме ояд

عیسی اینجا به امید نفسی می‌‏آید

Ҳамаи аъёни ҷаҳони чашм ба роҳаш доранд

همه اعیان جهان چشم به راهش دارند

Ҳар азизии зи пай мултамисӣ ме ояд

هر عزیزی ز پی ملتمسی می‏‌آید

Файз дорад сари он кӯ ба раҳат ҷон бозад

فیض دارد سر آن کو به رهت جان بازد

Ҳаркаси ӣнҷо ба умед ҳавасӣ ме ояд

هرکس این‏جا به امید هوسی می‌‏آید

Дӯстрогар сар пурсидани бемор ғам аст

دوست را گر سر پرسیدن بیمار غم است

Гӯи биёи хуш ки ҳанузаш нафасӣ ме ояд

گو بیا خوش که هنوزش نفسی می‏‌آید