Муждае дил ки мсиҳонФсӣ ме ояд
مژده ای دل که مسیحانفسی میآید
Ки зи анфоси хушаши буи касе ме ояд
که ز انفاس خوشش بوی کسی میآید
Аз ғам ҳиҷр макун нолау фарёд ки ман
از غم هجر مکن ناله و فریاد که من
Задаам фолӣ ва фарёдрасӣ ме ояд
زدهام فالی و فریادرسی میآید
Кас надонист ки манзилгаҳи он дӯст куҷост
کس ندانست که منزلگه آن دوست کجاست
Ин қадар ҳаст ки бонг ҷарасӣ ме ояд
این قدر هست که بانگ جرسی میآید
Аз зуҳӯри бркотш на манам хурраму бас
از ظهور برکاتش نه منم خرّم و بس
Исои ӣнҷо ба умед нафасӣ ме ояд
عیسی اینجا به امید نفسی میآید
Ҳамаи аъёни ҷаҳони чашм ба роҳаш доранд
همه اعیان جهان چشم به راهش دارند
Ҳар азизии зи пай мултамисӣ ме ояд
هر عزیزی ز پی ملتمسی میآید
Файз дорад сари он кӯ ба раҳат ҷон бозад
فیض دارد سر آن کو به رهت جان بازد
Ҳаркаси ӣнҷо ба умед ҳавасӣ ме ояд
هرکس اینجا به امید هوسی میآید
Дӯстрогар сар пурсидани бемор ғам аст
دوست را گر سر پرسیدن بیمار غم است
Гӯи биёи хуш ки ҳанузаш нафасӣ ме ояд
گو بیا خوش که هنوزش نفسی میآید