эй биҳиштии рухи тӯбои қади хуршеди лақо

ای بهشتی رخ طوبی قد خورشید لقا

Бишинав ин байти хуш аз хусрави ҷовиди лақо

بشنو این بیت خوش از خسرو جاوید لقا

« ту агар пой ба дашти ореи шерони дижам

« تو اگر پای به دشت آری شیران دژم

Бигурезанд зи пеши ту чу оҳӯии хто »

بگریزند ز پیش تو چو آهوی ختا»

Бо ду зулфати сухан аз машки хутани маҳзи ғалат

با دو زلفت سخن از مشک ختن محض غلط

Бо ду чашмат мисли аз оҳӯии чини айни хато

با دو چشمت مثل از آهوی چین عین خطا

Чашми пари хоби ту ҳам хаста ва ҳам хастаи навоз

چشم پر خواب تو هم خسته و هم خسته نواز

Зулфи пари тоби ту ҳам уқда ва ҳам уқдаи гшо

زلف پر تاب تو هم عقده و هم عقده گشا

Ҳам фикандӣ сари як қавм ба шамшери ситам

هم فکندی سر یک قوم به شمشیر ستم

Ҳам шикастии дили як ҷамъ ба бозуии ҷафо

هم شکستی دل یک جمع به بازوی جفا

Муддао дар дили ман ҳеҷ намонад аз даҳанат

مدعا در دل من هیچ نماند از دهنت

Бас ки дашном шунидам ба мукофоти дуо

بس که دشنام شنیدم به مکافات دعا

Дӯш ҳарфӣ задам аз гӯша ба чаман

دوش حرفی زدم از گوشه به چمن

То ннозди пас аз ин наргис бешарму ҳаё

تا ننازد پس از این نرگس بی شرم و حیا

Хӯни мижгони ту имрӯзи гузашт аз сари ман

خون مژگان تو امروز گذشت از سر من

То дигар по нагузорам ба сари кӯии вафо

تا دگر پا نگذارم به سر کوی وفا

Даст холӣ натавон рафт ба хок дар дӯст

دست خالی نتوان رفت به خاک در دوست

Қадамии ҳмрҳм эй чашми гуҳарбори биё

قدمی همرهم ای چشم گهربار بیا

Бар сари толиб агар теғи баборади зи сипеҳр

بر سر طالب اگر تیغ ببارد ز سپهر

Накунад домани матлӯби худ аз чанги раҳо

نکند دامن مطلوب خود از چنگ رها

Бе дили шефта ҳаргиз нахурӯшад зи газанд

بی‌دل شیفته هرگز نخروشد ز گزند

Ошиқи длшдаҳи ҳаргизи нгризди зи бало

عاشق دلشده هرگز نگریزد ز بلا

Гар фурӯғии лаби хусрав мададӣ нанамояд

گر فروغی لب خسرو مددی ننماید

Ман куҷои нуктаи ширини шкрбори куҷо

من کجا نکتهٔ شیرین شکربار کجا

Шарафи каъбаи исломи малики носрдин

شرف کعبهٔ اسلام ملک ناصردین

Он ки ҷони омада дар ҳазраташ аз баҳри фидо

آن که جان آمده در حضرتش از بهر فدا

Он шаҳаншоҳи карами пеша ки бар хок дараш

آن شهنشاه کرم پیشه که بر خاک درش

Шеваи банда буд гоҳи дуо , гоҳи сано

شیوهٔ بنده بود گاه دعا، گاه ثنا