Даруни хонаи чашми он санамро то дар оварадам

درون خانه چشم آن صنم را تا در آوردم

Дар ин хонаро аз пораҳои дил бар оварадам

در این خانه را از پاره های دل بر آوردم

Сазадгар ҷон фишонам бар дарат кини нақдро бар каф

سزد گر جان فشانم بر درت کین نقد را بر کف

зи иқлӣми адами баҳри нисори ин дар оварадам

ز اقلیم عدم بهر نثار این در آوردم

Гирифтам кокулатро бар серум афтод савдоят

گرفتم کاکلت را بر سرم افتاد سودایت

Бадасти хештани худро балое бар сар оварадам

بدست خویشتن خود را بلایی بر سر آوردم

Намӯдӣ рухи зи тоби меҳри рӯят хушк шуд дардам

نمودی رخ ز تاب مهر رویت خشک شد دردم

зи баҳри гиря ҳар обӣ ки дар чашм тар оварадам

ز بهر گریه هر آبی که در چشم تر آوردم

Мусаввир ёфтам пеши назари сад фитнаро сӯрат

مصور یافتم پیش نظر صد فتنه را صورت

Бадал ҳар гуҳи хаёли он бути ма пайкар оварадам

بدل هر گه خیال آن بت مه پیکر آوردم

Ниҳоли боғи дардами тозаи тозаи наълу доғами байн

نهال باغ دردم تازه تازه نعل و داغم بین

Баҳор ҳиҷр дидам брк бинмудам бар оварадам

بهار هجر دیدم برک بنمودم بر آوردم

Фузулӣ зон сабаб ояд марои ин гиря бар гиря

فضولی زان سبب آید مرا این گریه بر گریه

Ки ёд аз хандаҳои он лаби ҷон парвар оварадам

که یاد از خنده های آن لب جان پرور آوردم