эй дил ар нури ҷони тамаъи дорӣ
ای دل ار نور جان طمع داری
Як замон лаб бабанд аз гуфтор
یک زمان لب ببند از گفتار
Хоҳӣ ар саҳни хонаи нӯронӣ
خواهی ار صحن خانه نورانی
Пеши хуршеди бармакаши девор
پیش خورشید برمکش دیوار
На туро гуфтам офтоби мунир
نه ترا گفتم آفتاب منیر
Кам шавад файзи нураш аз осор
کم شود فیض نورش از آثار
Кам нагардад тўкм куняш ба амд
کم نگردد توکم کنیش بهعمد
Чун ки бар дидаи брнҳии астор
چون که بر دیده برنهی استار
Дасти худ чун ҳиҷоб шамъ кунӣ
دست خود چون حجاب شمع کنی
Кӣ ба чашмати қадам наад анвор
کی به چشمت قدم نهد انوار
Ҳарчӣ аФзўнтрсти стару ҳиҷоб
هرچه افزونترست ستر و حجاب
Партави меҳр кам кунад дидор
پرتو مهر کم کند دیدار
эй худованд ҳаст ва нест ҳама
ای خداوند هست و نیست همه
Ки ба таҳқиқи воқифии зи асрор
که به تحقیق واقفی ز اسرار
Умру тавфиқи даҳ марои чандон
عمر و توفیق ده مرا چندان
Ки кунам зончаҳ гуфтам истиғфор
که کنم زانچه گفتم استغفار