Оҳ аз он дам ки рафт лобуду ночор ,

آه از آن دم که رفت لابد و ناچار،

Рӯ , ба раҳи Еревани савораи қоҷор

رو، به ره ایروان سواره قاجار

Ёри ман аз ман ҷудо шуд он даму гаштам ,

یار من از من جدا شد آن دم و گشتم،

Ёр ба андӯҳ ,у ранҷу ғуссаи тимор

یار به اندوه، و رنج و غصه تیمار